Şarkı Analizi

Bu parça tamamen diyatonik bir La Minör (Aeolian) yapısı üzerine inşa edilmiştir. Özellikle şarkının iskeletini oluşturan Am - G - F - Em (i - VII - VI - v) inen akor yürüyüşü, Türk pop ve arabesk/fantezi müziğinde hüznü vurgulamak için en sık kullanılan kalıplardan biridir. Bu yürüyüş, ünlü "Endülüs Kadansı"nın (Andalusian Cadence) bir varyasyonudur. Ancak standart bir Endülüs kadansında son akor güçlü bir çözülme (tension-release) yaratmak adına genellikle Majör (E veya E7) basılarak Harmonic Minor ailesine geçiş yapılır. Bu parçada ise dominant akor yerine Em (Minör v) tercih edilerek parçanın baştan sona saf ve doğal Aeolian hissiyatında kalması sağlanmış; dramatik bir çözülme yerine, daha nostaljik ve süreğen bir melankoli elde edilmiştir. Dışarıdan ödünç alınmış (modal interchange) hiçbir akor barındırmaz, doğrudan ilgili gamın doğal yapısına sadıktır.