Şarkı Analizi

Bu yürüyüş, baştan sona saf ve katıksız bir doğal minör (Aeolian) karakteri sergiliyor. Tonik, alt dominant ve dominant işlevli akorların tamamının minör formda (Abm, Dbm, Ebm) kalması, parçadaki o melankolik, "eski alaturka" ve nostaljik atmosferi kusursuzca hapsediyor. Dominant akorunun (Ebm) majörleşmemesi, yürüyüşün armonik minöre kaymasını engelleyerek hüznü daha yumuşak ve kabullenici bir denizde tutmuş. Sadece köprü geçişinde duyduğumuz B majör (teorik olarak enharmonik karşılığı Cb majör) akoru, o koyu mavi karanlığın içinde çok kısa bir aydınlanma anı yaratarak dalgaların çarpma anındaki vurucu hissi (gelmeyeceksin) dramatik olarak destekliyor. Modülasyona veya ödünç akora ihtiyaç duymadan, yalnızca kendi modunun içindeki seslerle maksimum hüznü veren klasikleşmiş bir anatomi.